Odwodnienia liniowe - ich rola w obiektach użyteczności publicznej

Rola i znaczenie systemów odwodnień liniowych w aglomeracjach miejskich – analiza dla obiektów użyteczności publicznej

W dzisiejszych czasach, gdy miasta rozrastają się w zawrotnym tempie, a zmiany klimatyczne przynoszą coraz bardziej nieprzewidywalne zjawiska pogodowe, takie jak intensywne opady deszczu czy gwałtowne roztopy śniegu, zarządzanie wodami opadowymi staje się kluczowym elementem planowania urbanistycznego, zapewniającym nie tylko bezpieczeństwo mieszkańców, ale także ciągłość funkcjonowania całej infrastruktury miejskiej. Systemy odwodnień liniowych, te dyskretne, lecz nieocenione elementy krajobrazu miejskiego, odgrywają w tym procesie rolę pierwszoplanową, zbierając i kierując strumienie wody w sposób, który zapobiega chaosowi, jaki mógłby powstać w wyniku nagromadzenia wilgoci na ulicach, placach i parkingach. W Polsce, gdzie urbanizacja postępuje dynamicznie, a inwestycje w nowoczesne rozwiązania hydrologiczne stają się normą, te systemy nie tylko chronią przed podtopieniami, ale także przyczyniają się do zrównoważonego rozwoju, integrując się z zielonymi inicjatywami i redukując obciążenie dla środowiska naturalnego. Artykuł ten zagłębia się w istotę tych instalacji, analizując ich wpływ na różnorodne obiekty użyteczności publicznej, od stacji benzynowych po podziemne garaże, podkreślając ich znaczenie w kontekście ekstremalnych warunków pogodowych, takich jak oberwania chmur czy wiosenne roztopy, które w ostatnich latach stały się częstsze i bardziej destrukcyjne. Poprzez szczegółowe omówienie aspektów technicznych, w tym doboru odpowiednich parametrów wytrzymałościowych i hydraulicznych, oraz regionalnych różnic w opadach atmosferycznych w poszczególnych województwach, tekst ten ma na celu nie tylko edukować, ale także dostarczyć praktycznych wskazówek dla inwestorów, zarówno tych z sektora publicznego, jak i prywatnego, którzy planują nowe projekty lub modernizacje istniejących struktur, zawsze z myślą o adaptacji do zmieniającego się klimatu i minimalizacji ryzyka związanego z nadmiarem wody. W kontekście polskim, gdzie sieci kanalizacyjne rozwijają się dzięki funduszom unijnym, te systemy stają się symbolem nowoczesnego podejścia do gospodarki wodnej, pozwalając miastom na zachowanie funkcjonalności nawet w obliczu największych wyzwań pogodowych, co ostatecznie przekłada się na wyższą jakość życia mieszkańców i mniejsze koszty napraw po klęskach żywiołowych.

Rola systemów odwodnień liniowych w aglomeracjach miejskich

W gęsto zaludnionych aglomeracjach miejskich, gdzie beton i asfalt dominują nad naturalnymi powierzchniami chłonnymi, systemy odwodnień liniowych pełnią funkcję swoistego kręgosłupa hydraulicznego, efektywnie zarządzając przepływem wody opadowej i zapobiegając jej gromadzeniu się w miejscach, które mogłyby stać się niebezpiecznymi pułapkami dla pieszych i pojazdów. Te konstrukcje, składające się z kanałów i krat, zaprojektowane są tak, aby szybko pochłaniać nadmiar wilgoci z ulic, chodników i placów, kierując ją do większych sieci kanalizacyjnych, co nie tylko minimalizuje ryzyko poślizgów i wypadków, ale także chroni podłoże przed erozją i degradacją, przedłużając żywotność nawierzchni miejskich. W kontekście polskim, gdzie miasta jak Warszawa, Kraków czy Gdańsk borykają się z rosnącą liczbą ekstremalnych opadów, te systemy stają się nieodłącznym elementem strategii adaptacyjnych, pozwalając na utrzymanie płynności ruchu i zapobiegając paraliżowi komunikacyjnemu, który mógłby nastąpić w wyniku zalania kluczowych arterii. Ich rola wykracza poza czysto praktyczne aspekty, wnosząc wkład w ochronę środowiska poprzez redukcję zanieczyszczeń spływających do rzek i jezior, gdyż woda zebrana w kontrolowany sposób może być filtrowana i wykorzystywana ponownie, na przykład w systemach nawadniania zieleni miejskiej. Inwestorzy publiczni, tacy jak samorządy, powinni rozważyć integrację tych systemów z długoterminowymi planami rozwoju urbanistycznego, co nie tylko obniża koszty utrzymania, ale także zwiększa odporność miast na przyszłe wyzwania klimatyczne, podczas gdy prywatni deweloperzy mogą skorzystać na obniżeniu opłat za odprowadzanie wód opadowych dzięki wdrożeniu rozwiązań retencyjnych, które przechowują wodę zamiast jej natychmiastowego odprowadzania.

Ekologiczne aspekty istalacji systemów odwodnień liniowych

Pod względem ekologicznym, systemy odwodnień liniowych w aglomeracjach miejskich przyczyniają się do tworzenia bardziej zrównoważonych ekosystemów miejskich, integrując się z elementami zielonej infrastruktury, takimi jak rowy infiltracyjne czy ogrody deszczowe, które pozwalają na naturalne wsiąkanie wody w grunt, zamiast jej szybkiego spływu do kanalizacji, co zmniejsza obciążenie dla rzek i zapobiega powodziom w dolinach. W miastach polskich, gdzie projekty takie jak te realizowane w Bydgoszczy czy Krakowie pokazują, jak te systemy mogą współgrać z roślinnością, filtrując zanieczyszczenia i wspierając bioróżnorodność, ekologiczne korzyści stają się oczywiste, ponieważ woda opadowa, zamiast stać się źródłem problemów, przekształca się w zasób, który nawadnia parki i tereny zielone, łagodząc efekt miejskiej wyspy ciepła i poprawiając jakość powietrza. Te instalacje, wykonane z materiałów przyjaznych środowisku, jak polimerbeton, minimalizują emisję dwutlenku węgla w procesie produkcji i eksploatacji, a ich modularna budowa ułatwia recykling, co czyni je idealnym wyborem dla inwestorów świadomych ekologicznie, którzy mogą w ten sposób spełnić wymagania certyfikatów zielonego budownictwa i zyskać przewagę konkurencyjną na rynku nieruchomości. Ponadto, w kontekście zmian klimatycznych, gdzie wzrost temperatury prowadzi do intensywniejszych opadów, te systemy pomagają w retencji wody, zapobiegając suszom w okresach suchych, co jest szczególnie istotne w centralnych regionach Polski, gdzie bilans wodny staje się coraz bardziej napięty, a integracja z systemami inteligentnego zarządzania wodą pozwala na dynamiczne dostosowanie do warunków pogodowych, zapewniając długoterminową równowagę ekologiczną w aglomeracjach.

Znaczenie odwodnień liniowych dla kluczowych obiektów użyteczności publicznej

W obiektach użyteczności publicznej, takich jak stacje benzynowe, gdzie ryzyko zanieczyszczenia środowiska substancjami ropopochodnymi jest szczególnie wysokie podczas opadów, systemy odwodnień liniowych odgrywają kluczową rolę w szybkim zbieraniu wody zmieszanej z olejami i paliwami, kierując ją do separatorów, co zapobiega rozprzestrzenianiu się toksyn i chroni grunt przed skażeniem, jednocześnie zapewniając bezpieczeństwo dla klientów i pracowników, którzy nie muszą obawiać się śliskich powierzchni po deszczu. Na parkingach powierzchniowych, gdzie samochody parkują w dużych ilościach, te systemy minimalizują gromadzenie się kałuż, które mogłyby uszkodzić pojazdy lub spowodować wypadki, a ich retencyjne właściwości pozwalają na powolne wsiąkanie wody w podłoże, co redukuje erozję i wspiera stabilność terenu, szczególnie w okresach intensywnych opadów, gdy tradycyjne rozwiązania okazują się niewystarczające. W przypadku parkingów podziemnych, gdzie woda gruntowa może infiltrować struktury, odwodnienia liniowe integrują się z pompowniami, zapewniając suchość i ochronę przed zalaniem, co jest kluczowe w centrach handlowych, gdzie awaria mogłaby spowodować ogromne straty finansowe i logistyczne, jak to miało miejsce w niektórych warszawskich obiektach podczas silnych ulew. Na chodnikach przeznaczonych dla ruchu pieszego, te instalacje gwarantują ciągłą dostępność, usuwając wodę na bieżąco i zapobiegając tworzeniu się lodowych pułapek zimą, co podnosi poziom bezpieczeństwa w gęsto zaludnionych dzielnicach miejskich. Deptaki i główne ulice handlowe w centrach miast, pełne sklepów i kawiarni, korzystają z tych systemów, aby utrzymać atrakcyjność dla turystów i mieszkańców nawet podczas deszczu, gdzie szybkie odprowadzanie wody pozwala na kontynuację handlu bez przerw, jak w historycznych centrach Krakowa czy Gdańska, gdzie estetyka łączy się z funkcjonalnością.

Odwodnienia liniowe
Odwodnienia liniowe - stacja benzynowa

Rynki i place miejskie, będące sercem życia społecznego, chronione są przed stagnacją wody podczas masowych imprez, integrując odwodnienia z elementami dekoracyjnymi, takimi jak fontanny, co zapewnia suchość i komfort dla tysięcy uczestników. Do tych obiektów warto dodać dworce i przystanki komunikacyjne, gdzie systemy odwodnień torowiskowych zapobiegają zalaniom torów i peronów, zapewniając płynność transportu publicznego; centra handlowe, szkoły i szpitale, gdzie ochrona infrastruktury krytycznej przed wodą jest priorytetem, minimalizując ryzyko przerw w działaniu usług medycznych czy edukacyjnych; a także stadiony i lotniska, gdzie duże przepustowości hydrauliczne radzą sobie z ruchem ciężkim, zapobiegając opóźnieniom w lotach czy meczach spowodowanym przez podtopienia.

Zabezpieczanie ciągłości dostępności

W aspekcie zabezpieczania ciągłości dostępności podczas opadów, gwałtownych oberwań chmur oraz roztopów, systemy odwodnień liniowych stają się tarczą ochronną dla obiektów użyteczności publicznej, zdolną do odprowadzania dużych ilości wody w krótkim czasie, co zapobiega izolacji miejsc i utrzymuje je funkcjonalnymi nawet w ekstremalnych warunkach, jak te obserwowane na Śląsku czy Pomorzu w ostatnich latach, gdzie interwencje straży pożarnej liczone w tysiącach podkreślały potrzebę takich rozwiązań. Te instalacje, zaprojektowane na przepustowość sięgającą setek litrów na sekundę, pozwalają na szybką reakcję na nagłe wzrosty poziomu wody, chroniąc przed paraliżem komunikacyjnym i ekonomicznym, co jest szczególnie istotne w centrach miast, gdzie każda godzina przestoju oznacza straty dla biznesu i dyskomfort dla mieszkańców. Inwestorzy powinni analizować ryzyko powodziowe na podstawie map hydrologicznych, priorytetyzując obiekty o wysokiej frekwencji, takie jak place publiczne, i wdrażając systemy z dodatkowymi funkcjami retencyjnymi, które nie tylko odprowadzają, ale także przechowują wodę, redukując obciążenie kanalizacji i zapobiegając większym katastrofom.

Informacje techniczne na temat systemów odwodnień liniowych

Wybór klasy obciążeniowej dla kanałów odwadniających zależy od natężenia ruchu i obciążeń mechanicznych w danym miejscu, począwszy od lekkich konstrukcji przeznaczonych dla pieszych stref, zdolnych wytrzymać niewielkie siły, po ciężkie warianty dla dróg publicznych czy lotnisk, gdzie wytrzymałość na setki kilonewtonów jest niezbędna, co pozwala na dostosowanie do specyfiki obiektu, na przykład lżejsze klasy dla chodników i cięższe dla stacji benzynowych z ruchem ciężarówek. Przepustowość tych systemów, określana przez ich wymiary, takie jak standardowe szerokości i głębokości, umożliwia efektywne radzenie sobie z różnymi ilościami wody, gdzie mniejsze kanały sprawdzają się w spokojnych strefach, a większe w miejscach o intensywnym spływie, z uwzględnieniem spadków terenu, które przyspieszają przepływ i zapobiegają zatorom. Częstotliwość umieszczania zbiorczych studzienek ściekowych, zazwyczaj co kilkadziesiąt metrów w sieciach miejskich, zapewnia regularne podłączenia i łatwą konserwację, z kątami połączeń ułatwiającymi płynny przepływ, co jest kluczowe w gęstych aglomeracjach, gdzie gęstsza sieć w centrach minimalizuje ryzyko przepełnienia. Inwestorzy powinni przeprowadzać testy hydrauliczne przed instalacją, wybierając klasy na podstawie analizy ruchu i integrując z cyfrowymi narzędziami do symulacji.

Klasy obciążeniowe systemów odwodnień liniowych według normy EN 1433

Klasa obciążeniowa Maksymalne obciążenie (kN) Przykładowe zastosowania w obiektach użyteczności publicznej
A15 15 Chodniki dla pieszych, tereny zielone, deptaki w centrach miast bez ruchu kołowego
B125 125 Parkingi powierzchniowe dla samochodów osobowych, chodniki z okazjonalnym ruchem lekkich pojazdów, place miejskie
C250 250 Pobocza dróg, stacje benzynowe z ruchem dostawczym, parkingi podziemne z lekkim obciążeniem
D400 400 Główne ulice handlowe, drogi publiczne w aglomeracjach, dworce komunikacyjne z ruchem autobusów
E600 600 Obszary przemysłowe, stadiony z ciężkim sprzętem, lotniska z ruchem pojazdów obsługi naziemnej
F900 900 Lotniska z pasami startowymi, porty z ciężkim transportem, duże centra logistyczne w miastach

W kontekście systemów odwodnień liniowych stosowanych w aglomeracjach miejskich tabela ta ilustruje sposób doboru odpowiedniej klasy wytrzymałościowej w zależności od przewidywanych obciążeń mechanicznych, co jest kluczowe dla zapewnienia długotrwałej funkcjonalności instalacji w różnorodnych obiektach użyteczności publicznej, gdzie na przykład w chodnikach pieszych wystarczy lżejsza konstrukcja zdolna wytrzymać nacisk przechodniów, podczas gdy na ulicach handlowych czy parkingach podziemnych niezbędne są mocniejsze warianty, odporne na ciężar pojazdów dostawczych czy autobusów, co zapobiega deformacjom i awariom podczas codziennego użytkowania, a inwestorzy powinni zawsze analizować natężenie ruchu w danym miejscu, konsultując się z normami europejskimi, aby uniknąć kosztownych napraw w przyszłości i zagwarantować bezpieczeństwo użytkownikom, szczególnie w warunkach ekstremalnych opadów, gdy system musi jednocześnie radzić sobie z hydraulicznym obciążeniem wody i mechanicznym naciskiem.

Projektowanie cyfrowe - W projektowaniu cyfrowym systemów odwodnień liniowych, narzędzia symulacyjne pozwalają na precyzyjne modelowanie przepływów wody pod wpływem różnych scenariuszy pogodowych, co umożliwia optymalizację rozmieszczenia i wymiarów kanałów, integrując je z planami budowlanymi w sposób, który minimalizuje koszty i maksymalizuje efektywność, szczególnie w dużych projektach miejskich, gdzie dane o opadach i topografii terenu są kluczowe dla długoterminowej niezawodności.

Zestawienie województw Polski – średnie opady i zagrożenia zaleniami/podtopieniami po zimie

W Polsce regionalne różnice w opadach atmosferycznych wpływają na poziom zagrożenia zaleniami i podtopieniami, szczególnie po zimie, gdy roztopy śniegu potęgują problemy hydrologiczne; w województwie dolnośląskim, z opadami wahającymi się od sześciuset do ośmiuset milimetrów rocznie, wyższymi w górskich rejonach Sudetów, ryzyko powodzi roztopowych wzdłuż Odry jest wysokie, co prowadzi do częstych zalań w okolicach Kłodzka, wymagając wzmocnionych systemów odwodnień; kujawsko-pomorskie, z niższymi opadami w granicach pięciuset do sześciuset milimetrów, boryka się głównie z suszami w centralnych częściach, choć lokalne podtopienia po ulewach zdarzają się sporadycznie; lubelskie, o opadach od pięciuset pięćdziesięciu do sześciuset pięćdziesięciu milimetrów, doświadcza średniego ryzyka, z roztopami powodującymi zalania w dorzeczu Wisły; lubuskie, podobnie jak kujawsko-pomorskie, ma niskie zagrożenie, z opadami w tym samym zakresie, gdzie podtopienia po burzach są rzadkie; łódzkie, z najniższymi opadami od pięciuset do pięciuset pięćdziesięciu milimetrów, dominują susze, a zalania występują okazjonalnie; małopolskie, z wysokimi opadami od siedmiuset do tysiąca dwustu milimetrów, a nawet do tysiąca dziewięciuset w Tatrach, niesie wysokie ryzyko powodzi błyskawicznych po roztopach w rzekach jak Wisła czy Dunajec, z alertami hydrologicznymi w ostatnich latach; mazowieckie, o opadach od pięciuset pięćdziesięciu do sześciuset pięćdziesięciu milimetrów, ma średnie zagrożenie, skupione w pasie Wisły; opolskie, z opadami od sześciuset do siedmiuset milimetrów, doświadcza wysokiego ryzyka powodzi Odry po zimie, z dramatycznymi zalaniami w niedawnym czasie; podkarpackie, z opadami od siedmiuset do tysiąca milimetrów, jest narażone na ulewy i roztopy w rzekach jak San czy Wisłok, powodujące podtopienia; podlaskie, o podobnych opadach co mazowieckie, ma średnie ryzyko, z roztopami w Biebrzy; pomorskie, z opadami od sześciuset do siedmiuset milimetrów, boryka się ze średnim zagrożeniem podtopień po burzach, z setkami interwencji straży; śląskie, o opadach od siedmiuset do dziewięciuset milimetrów, niesie wysokie ryzyko lokalnych zalań po ulewach; świętokrzyskie, z opadami od sześciuset do ośmiuset milimetrów, ma średnie zagrożenie zalaniami Wisły; warmińsko-mazurskie, o opadach od pięciuset pięćdziesięciu do sześciuset pięćdziesięciu milimetrów, doświadcza niskiego ryzyka, z podtopieniami jezior po roztopach; wielkopolskie, z najniższymi opadami, dominują susze; zachodniopomorskie, o opadach od pięciuset pięćdziesięciu do sześciuset pięćdziesięciu milimetrów, ma średnie zagrożenie po burzach. Południowe województwa wykazują najwyższe ryzyko przez roztopy podnoszące poziom rzek o kilka metrów, podczas gdy centralne regiony walczą z suszami, ale ekstremalne opady powodują błyskawiczne podtopienia; inwestorzy w obszarach wysokiego ryzyka powinni inwestować w retencję i konsultować mapy ryzyka.

Systemy odwodnień liniowych okazują się nieodzownym elementem budowania odpornych aglomeracji miejskich, chroniąc przed skutkami ekstremalnych zjawisk pogodowych i zapewniając ciągłość życia codziennego, co w ostatecznym rozrachunku przekłada się na oszczędności i wyższą jakość przestrzeni publicznej; zachęta do kompleksowych projektów z retencją i dalszych badań nad adaptacją do klimatu podkreśla ich strategiczne znaczenie.

Standardowe wymiary i przepustowości systemów odwodnień liniowych

Typ kanału (szerokość x głębokość w cm) Przepustowość hydrauliczna (l/s przy spadku 1%) Zalecane zastosowanie w aglomeracjach miejskich
10 x 7,5 10-20 Chodniki piesze, deptaki, małe place miejskie z niskim spływem wody
15 x 10 20-40 Parkingi powierzchniowe, stacje benzynowe, ulice handlowe z umiarkowanym ruchem
20 x 15 40-60 Parkingi podziemne, dworce, rynki z większym natężeniem opadów
25 x 20 60-80 Drogi publiczne, stadiony, lotniska z wysokim ryzykiem gwałtownych ulew
30 x 25 80-100 Obszary krytyczne jak szpitale, centra handlowe z maksymalnym obciążeniem hydraulicznym

Ta tabela przedstawia typowe parametry wymiarowe i hydrauliczne systemów odwodnień liniowych, które pozwalają na efektywne odprowadzanie wody opadowej w zależności od rozmiaru kanału i spadku terenu, co jest istotne w planowaniu instalacji w aglomeracjach miejskich, gdzie na przykład mniejsze kanały sprawdzają się na chodnikach, szybko usuwając kałuże bez nadmiernego ingerowania w estetykę przestrzeni, natomiast większe warianty na parkingach czy ulicach handlowych radzą sobie z większymi ilościami wody podczas oberwań chmur, zapobiegając stagnacji i podtopieniom, a inwestorzy publiczni i prywatni powinni dobierać te parametry na podstawie obliczeń zlewniowych, uwzględniając lokalne warunki topograficzne i prognozy opadów, co nie tylko optymalizuje koszty montażu, ale także minimalizuje ryzyko awarii w okresach roztopów, zapewniając ciągłą dostępność obiektów i ochronę przed erozją nawierzchni.

Średnie roczne opady atmosferyczne i zagrożenia zaleniami/podtopieniami po zimie w województwach Polski (dane za 2025 r., na podstawie IMGW i analiz hydrologicznych)

Województwo Średnia roczna suma opadów (mm, aproksymacja na podstawie stacji regionalnych) Poziom zagrożenia zaleniami/podtopieniami po zimie (niski/średni/wysoki) Kluczowe ryzyka i przykłady zdarzeń w 2025 r.
Dolnośląskie 550-700 (niskie w Kłodzku ~500, wyższe w Sudetach) Wysoki Powodzie roztopowe w dorzeczu Odry, lokalne zalania po ulewach w lipcu
Kujawsko-pomorskie 450-550 Niski Sporadyczne podtopienia, dominująca susza w centrum
Lubelskie 500-600 (niskie w Lublinie ~450) Średni Roztopy w dorzeczu Wisły, podtopienia po burzach
Lubuskie 450-550 Niski Rzadkie zalania po opadach, niski deficyt wodny
Łódzkie 450-500 Niski Susze przeważające, okazjonalne podtopienia miejskie
Małopolskie 650-1100 (wysokie w Tatrach >1000) Wysoki Powodzie błyskawiczne po roztopach w Wisle i Dunajcu, intensywne ulewy w lipcu z niżem genueńskim
Mazowieckie 500-600 (niskie w Warszawie ~420) Średni Zalania w pasie Wisły, podtopienia urbanistyczne
Opolskie 550-650 Wysoki Powodzie Odry po zimie, dramatyczne zalania w lipcu
Podkarpackie 650-900 Wysoki Ulewy i roztopy w Sanie i Wisłoku, podtopienia po burzach w 2025
Podlaskie 500-600 Średni Roztopy w Biebrzy, lokalne zalania jezior
Pomorskie 550-650 (wysokie w Gdańsku ~650) Średni Podtopienia po burzach, 533 interwencje straży w 2025
Śląskie 650-800 Wysoki Lokalne zalania po ulewach, 668 interwencji w 2025
Świętokrzyskie 550-700 (niskie w Sandomierzu ~420) Średni Zalania Wisły po roztopach
Warmińsko-mazurskie 500-600 Niski Podtopienia jezior po zimie, sporadyczne
Wielkopolskie 450-500 Niski Susze dominujące, rzadkie zalania
Zachodniopomorskie 500-600 Średni Lokalne podtopienia po burzach

Na podstawie danych z 2025 roku, kiedy średnia krajowa suma opadów wyniosła około 546 mm, co stanowiło zaledwie 89 procent normy z lat 1991-2020, tabela ta ukazuje regionalne zróżnicowanie opadów atmosferycznych w poszczególnych województwach Polski, aproksymowane na podstawie pomiarów stacji synoptycznych jak te w Kłodzku, Gdańsku, Warszawie czy Tatrach, gdzie najwyższe wartości odnotowano w górskich rejonach południa, a najniższe w centralnych i wschodnich obszarach, co podkreśla suchy charakter roku z deficytem wodnym w wielu miejscach, jednocześnie wskazując na poziomy zagrożenia zaleniami i podtopieniami po zimie, które w południowych województwach jak Małopolskie czy Podkarpackie pozostawały wysokie ze względu na intensywne ulewy związane z niżem genueńskim w lipcu, powodujące przekroczenia stanów alarmowych rzek i liczne interwencje służb, podczas gdy w centralnych regionach dominowała susza glebowa, a inwestorzy planujący instalacje systemów odwodnień liniowych powinni uwzględniać te różnice, priorytetyzując retencję wody w obszarach wysokiego ryzyka, aby nie tylko chronić przed powodziami błyskawicznymi, ale także łagodzić skutki długotrwałych deficytów opadów, co ostatecznie przyczynia się do zrównoważonej gospodarki wodnej w aglomeracjach miejskich.

Zobacz również